Biografia
Bogusława Elżbieta Kaniecka, urodzona 19 grudnia 1953 roku w Gorzowie Wielkopolskim, była polską lekkoatletką specjalizującą się w sprincie.
W latach kariery reprezentowała Wartę Gorzów i Górnika Zabrze. Największy sukces międzynarodowy zdobyła podczas Letniej Uniwersjady w 1977 roku, brązowy medal w sztafecie 4 x 100 m (czas 44,79) w składzie z Heleną Fliśnik, Ewą Witkowską (później Kasprzyk) i Ewą Długołęcką.
Reprezentowała także Polskę w finale Pucharu Europy w lekkoatletyce w 1977, zajmując w sztafecie 4 x 100 m 4. miejsce (czas 43,74).
Na mistrzostwach Polski seniorów na otwartym stadionie zdobyła siedem medali: złoty w sztafecie 4 x 100 m w 1977, srebrny na 200 m w 1977, cztery srebrne w sztafecie 4 x 100 m (1974, 1975, 1976, 1976) i jeden brązowy w biegu na 100 m w 1977. Na halowych mistrzostwach Polski seniorek wywalczyła dwa brązowe medale w biegu na 60 m (1974, 1978).
Rekordy życiowe: 100 m – 11,69 (25.07.1977); 200 m – 24,05 (21.08.1977); 60 m (hala) – 7,45 (20.02.1977).
Źródło: artykuł w Wikipedii



