Edward Jancarz

Żużlowiec i trener sportu żużlowego
20.08.1946 11.01.1992 Gorzów Wielkopolski

Biografia

Edward Jancarz urodził się 20 sierpnia 1946 roku w Gorzowie Wielkopolskim. Całe dorosłe życie związany był ze Stalą Gorzów, gdzie występował przez 22 sezony i zdobył 16 medali Mistrzostw Polski na różnych szczeblach.

Na arenie międzynarodowej brał udział w finałach Indywidualnych Mistrzostw Świata w latach 1968–1982, zdobywając m.in. brązowy medal w 1968 w Göteborgu oraz srebrne i brązowe medale w turniejach par. W drużynowych mistrzostwach świata trzykrotnie stawał na podium, a w 1969 roku wywalczył złoto z reprezentacją Polski.

Po zakończeniu kariery pracował jako trener młodzieży w Gorzowie Wielkopolskim, współpracował ze Stalą Gorzów i KKŻ Krosno, a także prowadził młodzieżową drużynę narodową przez pewien czas.

Zmarł 11 stycznia 1992 roku w Gorzowie Wielkopolskim w wyniku krwotoku z tętnicy pachwinowej po tragicznej domowej kłótni; jego drugą żoną była Katarzyna. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Gorzowie Wielkopolskim.

Od 1992 w Gorzowie Wielkopolskim organizowany jest Memoriał Edwarda Jancarza. Stadion żużlowy w Gorzowie Wielkopolskim nosi jego imię, a także jedna z gorzowskich ulic.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Złoty medal drużynowych mistrzostw świata (1969).
Brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Świata (1968).
Dwukrotny mistrz Polski w Indywidualnych Mistrzostwach Polski (1975, 1983).
Zwycięzca Złotego Kasku trzy razy (1969, 1972, 1975).

Ciekawostki

Jancarz był pierwszym żużlowcem na świecie, któremu postawiono pomnik (odsłonięty w 2005 roku w Gorzowie Wielkopolskim).
Od 1992 w Gorzowie Wielkopolskim organizowany jest Memoriał Edwarda Jancarza oraz stadion żużlowy i jedna z ulic noszą jego imię.
Po zakończeniu kariery pracował jako trener młodzieży i prowadził młodzieżową reprezentację, współpracując ze Stalą Gorzów i KKŻ Krosno.

Udostępnij