Jarosław Porwich
Biografia
Jarosław Porwich urodził się 17 sierpnia 1966 roku w Gorzowie Wielkopolskim. W latach latach 80. działał w opozycyjnych strukturach: Młodzieżowy Ruch Oporu, a następnie w Ruchu Młodzieży Niezależnej; w 1983 osadzony na miesiąc w izbie dziecka.
W stanie wojennym współtworzył podziemne radio „Solidarność”. W 1984 roku tymczasowo aresztowany z powodów politycznych, następnie skazany na 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Publikował w drugoobiegowym czasopiśmie „Solidarność Stilonowska”.
Ukończył licencjat z administracji publicznej w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Gorzowie Wielkopolskim, studia podyplomowe z zakresu BHP w Wyższej Szkole Biznesu w Gorzowie Wielkopolskim oraz studia podyplomowe Executive MBA – Business Trends w Wyższej Szkole Bankowej we Wrocławiu. Był członkiem rady ds. młodzieży przy prezydencie Lechu Wałęsie i przewodniczącym Krajowej Sekcji Młodych NSZZ „Solidarność”, pracował jako reporter w lokalnych stacjach radiowych. W 1997 kierował regionalną kampanię wyborczą AWS, a w wyborach samorządowych w 1998 bez powodzenia ubiegał się o mandat radnego sejmiku lubuskiego.
W 2002 został redaktorem naczelnym związkowego periodyku „Feniks”. Od 2005 do 2010 był kierownikiem zespołu piłki ręcznej mężczyzn AZS-AWF Gorzów Wielkopolski.
W 1988 został członkiem jawnych władz „Solidarności”; w latach 2006–2015 zajmował stanowisko przewodniczącego zarządu Regionu Gorzowskiego NSZZ „S”.
W wyborach parlamentarnych w 2015 kandydował do Sejmu w okręgu zielonogórskim z pierwszego miejsca na liście Kukiz’15 i uzyskał mandat posła VIII kadencji. W grudniu 2017 przeszedł z klubu Kukiz’15 do koła poselskiego WiS, którego był członkiem do czasu śmierci Kornela Morawieckiego, co spowodowało jego rozwiązanie. W maju 2018 współtworzył Stowarzyszenie „Dla Polski” i został członkiem jego zarządu.
W Sejmie pełnił funkcje zastępcy przewodniczącego Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz członka Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Od 2016 należał do Parlamentarnego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Programu Szczepień Ochronnych Dzieci i Dorosłych.
W wyborach w 2019 bezskutecznie ubiegał się o poselską reelekcję z list PiS. Wstąpił do tego ugrupowania; w 2023 był kandydatem tej partii w kolejnych wyborach parlamentarnych. Pełnił funkcję pełnomocnika wojewody lubuskiego ds. rozwoju i inwestycji. Zasiadał w radzie nadzorczej Agencji Rozwoju Przemysłu. W 2024 uzyskał mandat radnego miejskiego w Gorzowie Wielkopolskim. W grudniu 2025 został powołany przez prezydenta RP Karola Nawrockiego do składu Rady ds. Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej.
Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011) i Krzyż Wolności i Solidarności (2015); Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego (2009); status działacza opozycji antykomunistycznej (2018).