Hermann Gustav Louis Ende
Biografia
Hermann Gustav Louis Ende (ur. 4 marca 1829 w Gorzowie Wielkopolskim, zm. 10 sierpnia 1907 w Berlinie-Wannsee) był niemieckim architektem, wykładowcą Akademii Budowlanej i Uniwersytetu Technicznego w Berlinie. W 1836 przeprowadził się z rodziną do Berlina, gdzie po ukończeniu Köllnisches Gymnasium i szkoleniu zawodowym jako geodeta studiował architekturę na Akademii Budowlanej (Bauakademie) w latach 1852–1855. W 1852 złożył egzamin na kierownika budowy, a w 1859 egzamin na architekta.
W latach 1860–1895 prowadził wspólne biuro Ende und Böckmann. Od 1874 był członkiem Akademie der Künste. W latach 1878–1887 wykładał na Akademii Budowlanej i Uniwersytecie Technicznym w Berlinie. W 1879 został współzałożycielem Vereinigung Berliner Architekten. W 1891 został odznaczony Pour le Mérite za Naukę i Sztukę.
W działalności projektowej biuro Ende und Böckmann otrzymało zlecenie na zaprojektowanie gmachów Ministerstwa Sprawiedliwości i Sądu Najwyższego w Tokio. Pierwsze projekty zostały odrzucone, a ostatecznie wzniesiono gmach ministerstwa (1895) i sądu (1896). Parlament nigdy nie doszedł do skutku; umowa została zerwana w 1890 z powodu wysokich kosztów.
Wybrane realizacje obejmują m.in. willę von der Heydta w Berlinie (1860–1862, współpraca z Gustavem Adolphem Linkem), Grand Hotel de Rome przy Unter den Linden (1865/66, 1875/76), gmach Deutsche-Union-Bank przy Behrenstrasse 9–10 (1872–1874), budynki Zrzeszenia Architektów Berlińskich przy Wilhelmstrasse 92/93 (1875/76) i liczne wille w Tiergarten.